Kul Kurar Tanrı Güler


Hepimiz yarını düşünür, planlarız; ama ne demiş atalar: Kul kurar, Tanrı güler. Sonra birden, üstünde durduğumuz yerküre kükrer, haykırır, patlar ve bir dakika bile sürmez her şey değişiverir. Banka kredileri henüz ödenmekte olan evler kat kat yıkılır, arabalar taşın toprağın altında tanınmaz olur, gelecek planları kendi kanında boğulur. Dünyanın bir ucunda depremin felaket kokan nefesi boğarken şehri, bir başka ucunda bir kadının parfüm kokusu havalandırır caddeleri. Bu hep böyledir, dünyanın bir ucundakinin sesi diğer uçtakine hiçbir zaman yetişemez; yalnızca görüntünün saniyelik etkisi ulaşır ekranlara ve dudaklarda vah vah.. tüh tüh…yazık…